Om te profiteren van het enorme potentieel van op het IoT gebaseerde gegevensopslag en -analyse, storten aanbieders van publieke clouddiensten zich vol overgave op de IoT-markt en bieden ze bedrijven alles aan, van afzonderlijke bouwstenen tot volledig beheerde diensten en diverse combinaties daartussenin.
De hoeveelheid gegevens die naar verwachting door IoT-apparaten zal worden gegenereerd, is duizelingwekkend. IDC voorspelt dat er in 2025 wereldwijd 55,9 miljard verbonden apparaten zullen zijn, waarvan 75% verbonden zullen zijn met IoT-platforms. IDC schat dat de hoeveelheid gegevens die door IoT-apparaten wordt gegenereerd in 2025 79,4 zettabytes zal bedragen.
Hyperscalers beschikken ongetwijfeld over de capaciteit om grote hoeveelheden gegevens te verwerken, evenals over de expertise op het gebied van machine learning en kunstmatige intelligentie om analyses uit te voeren. De meeste bedrijven beschikken daar niet over, en zelfs als dat wel het geval is, beseffen organisaties dat door machines gegenereerde gegevens fundamenteel verschillen van door mensen gegenereerde gegevens en op een andere manier moeten worden behandeld.
Zo hebben bedrijfsgegevens (klantgegevens, gegevens over bedrijfsprocessen, gegevens over applicatie- en softwareontwikkeling) een intrinsieke waarde. Deze gegevens moeten worden geclassificeerd, beveiligd en opgeslagen; bovendien moeten ze beschikbaar, doorzoekbaar en herstelbaar zijn. Maar in veel IoT-scenario’s zijn door machines gegenereerde gegevens alleen zinvol wanneer er iets ongewoons gebeurt, zoals een oververhitte motor of een indringer die op videobeelden wordt gesignaleerd. De rest van de tijd hebben de gegevens weinig waarde, dus is het wellicht niet zinvol om kostbare datacenterbronnen aan dergelijke doeleinden toe te wijzen.
De voorkeursaanpak is om zoveel mogelijk analyses uit te voeren zo dicht mogelijk bij de plek waar de IoT-gegevens worden gegenereerd – dat wil zeggen: aan de rand. Dankzij IoT aan de rand kunnen bedrijven realtime resultaten verkrijgen, bandbreedteproblemen voorkomen en de kosten verminderen die gepaard gaan met het heen en weer verzenden van alle gegevens naar de cloud.
Er zijn al disruptieve spelers zoals ClearBlade, FogHorn en Crosser die “edge-native”, cloud-agnostische, low-code of no-code IoT-platforms aanbieden. Deze zijn aantrekkelijk vanwege hun flexibiliteit, aanpassingsmogelijkheden, lage kosten en eenvoudige ontwikkeltools – ze voorkomen zo dat men vast komt te zitten aan één cloudleverancier.
Maar daar houdt de concurrentie tussen cloudproviders niet op. Bedrijven als SAP, Salesforce en Nutanix beschikken over IoT-platforms. Cisco en Huawei betreden de markt van het Internet of Things vanuit het perspectief van apparaten en netwerken. Op het gebied van industriële IoT hebben PTC, Siemens, Rockwell, Schneider Electric en Emerson Electric elk hun eigen IoT-platform.
Als reactie hierop hebben de gevestigde ‘cloud-first’-spelers – Microsoft Azure, Amazon AWS en IBM Watson – de mogelijkheden van hun IoT-platforms uitgebreid van de cloud naar de edge, en beschikken ze tegenwoordig over een uitgebreid IoT-aanbod.
“Er zijn meer dan 400 aanbieders van IoT-platforms die een pakket aan diensten aanbieden voor het bouwen van IoT-oplossingen, maar alleen AWS, IBM en Microsoft kunnen de breedste IoT-technologiestack opzetten,” aldus analiste Kateryna Dubrova van ABI Research. De stack omvat apparaatconnectiviteit, apparaatbeheer, gegevensbeheer en -opslag, gegevensverwerking en -streaming, gebeurtenisbeheer, analyse, machine learning, kunstmatige intelligentie en visualisatie.
Amazon biedt bijvoorbeeld een reeks diensten aan, waaronder het FreeRTOS-besturingssysteem voor het programmeren van microcontrollers; Greengrass voor lokale verwerking, berichtenverkeer, gegevenscaching en machine learning-inferentie; IoT Core voor connectiviteit; beveiliging van apparaten; beheer van IoT-apparaten; en analysetools zoals IoT Analytics, Events, SiteWise en Things Graph.
Naast hun eigen diensten is de strategie van cloudproviders erop gericht een uitgebreid ecosysteem van partners, marktplaatsen, ontwikkelingsplatforms en API’s op te bouwen, zodat ze zoveel mogelijk flexibiliteit en mogelijkheden kunnen bieden— — Zolang gegevens een steeds intensievere verwerking vereisen, zullen ze uiteindelijk in hun cloud terechtkomen, aldus Dilip Sarangan, senior directeur onderzoek bij Frost & Sullivan.
Neil Shah, vicepresident bij Counterpoint Research, zei dat grote cloudleveranciers volledig beheerde end-to-end IoT-implementaties aanbieden om “maximale waarde te genereren”. Maar ze nemen ook hun voorzorgsmaatregelen door open interfaces aan te bieden en samen te werken met andere spelers om de zorgen van bedrijven over vendor lock-in weg te nemen.
Als je nadenkt over verschillende soorten IoT-scenario’s en verticale sectoren, zoals connected cars, smart cities, smart homes, de productiesector, de olie- en gasindustrie of de gezondheidszorg, videobewaking, videobewaking, enzovoort.
Dubrova voegde hieraan toe dat cloudproviders met name expertise in specifieke sectoren missen. “De analytische toolsets van cloudproviders zijn doorgaans erg algemeen en beperkt – juist daar vormen partnerschappen een belangrijk onderscheidend vermogen.” Aan de andere kant kunnen softwareontwikkelaars en bedrijven in het IoT-ecosysteem gebruikmaken van de mogelijkheden van grote clouddienstverleners door onder hun paraplu diensten aan te bieden en zo te profiteren van hun nichepositie.
Vanuit zakelijk oogpunt zijn er volgens Dilip meerdere instapmogelijkheden. Sommige bedrijven zullen wellicht hun bestaande relaties met IBM, Microsoft of Amazon uitbreiden en kiezen voor volledig beheerde diensten. Andere bedrijven zullen in het kader van een upgradecyclus of een programma voor digitale transformatie samenwerken met bestaande software- of hardwareleveranciers en hen de back-endlogistiek laten regelen. Sommige bedrijven zullen kant-en-klare IoT-toepassingen aanschaffen bij start-ups; andere zullen hun IoT-projecten uitbesteden aan derde partijen zoals Accenture of DXC.
Soms begint een bedrijf zijn IoT-traject met ambachtelijk bier, zoals Joe Vogelbacher, oprichter en CEO van Sugar Creek Brewing Co. in Charlotte, North Carolina.
