Op 12 september 2019 pleitte de Japanse minister van Milieu ervoor om het nucleaire afvalwater uit Fukushima in zee te lozen
Japan stelt het besluit om het nucleaire afvalwater uit Fukushima in zee te lozen uit tot 24 oktober 2020
De opslagcapaciteit voor nucleair afvalwater in Japan zal op 4 maart 2021 bijna volledig benut zijn
Op 9 april 2021 heeft de Japanse regering in principe besloten om het nucleaire afvalwater uit Fukushima in zee te lozen
Op 13 april 2021 spraken de Verenigde Staten hun steun uit voor het besluit van Japan om afvalwater uit Fukushima in zee te lozen.
Op 19 april 2021 zal het Japanse TEPCO volgende maand beginnen met het indienen van een schema voor de lozing van radioactief verontreinigd water bij de regering.
Op 19 april 2021 werden er opnieuw radioactieve vissen aangetroffen in de wateren bij Fukushima, Japan, die de norm overschreden.
Het besluit van Japan om meer dan een miljoen ton nucleair afvalwater in zee te lozen heeft geleid tot hevig verzet van de Japanse bevolking, Zuid-Korea, Rusland, de Filippijnen en China. Stel je eens voor: als de oceaan, die 71,81 TP5T van het aardoppervlak beslaat, eenmaal vervuild is, in hoeverre zal dan de aarde, waarvan de mens afhankelijk is om te overleven, worden aangetast?
Hoeveel nucleair afvalwater is er in Japan?
Volgens berichten bevat de kerncentrale van Fukushima Daiichi in Japan meer dan 1,23 miljoen ton radioactief afvalwater. Als Japan zo’n grote hoeveelheid radioactief afvalwater in de oceaan loost, zal dit naar verwachting binnen 57 dagen de hele Stille Oceaan hebben bereikt!
In dit verband verklaarde Zhao Lijian, woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken van mijn land: “Het nucleaire ongeval in Fukushima in Japan is een van de ernstigste nucleaire ongevallen ter wereld tot nu toe. Het ongeval heeft geleid tot het vrijkomen van grote hoeveelheden radioactief materiaal en heeft verstrekkende gevolgen gehad voor het mariene milieu, de voedselveiligheid en de volksgezondheid.”
Waarom heeft Japan besloten om radioactief afvalwater in de oceaan te lozen?
In het evaluatierapport van het deskundigenteam van het Internationaal Atoomenergieagentschap werd erop gewezen dat het bestaande gezuiverde afvalwater naast de radioactieve stof tritium nog steeds andere radioactieve elementen bevat, maar de Japanse regering heeft hier zelden publiekelijk op gereageerd. In feite heeft de Japanse regering sinds 2013 vijf opties voorgesteld voor de behandeling van nucleair afvalwater: injectie in de bodem, lozing in de oceaan, stoomafvoer, behandeling door middel van elektrolyse, en verharding en ondergrondse opslag.
Van deze vijf opties is het lozen van radioactief verontreinigd water in de oceaan de goedkoopste oplossing; naar schatting 1,7 tot 3,4 miljard yen, of ongeveer 102 miljoen tot 203 miljoen yuan, terwijl de duurste optie is om het water te vervaste. De kosten voor het ondergronds begraven ervan worden geschat op tientallen of zelfs honderden keren die van het lozen in zee. Daarom heeft Japan egoïstisch gekozen voor de goedkoopste oplossing, zonder rekening te houden met het mariene milieu, de voedselveiligheid en de gezondheid van de hele mensheid!
In hoeverre heeft nucleair afvalwater invloed op de mens?
In hoeverre heeft nucleair afvalwater gevolgen voor de mens? Taro Aso, de Japanse vicepremier en minister van Financiën, zei tegen verslaggevers: “Volgens wetenschappelijk bewijs had dit al lang geleden moeten gebeuren,” en benadrukte dat “er niets mis is met het drinken van dat water.” Dergelijke opmerkingen leidden tot kritiek van veel Japanse internetgebruikers. Sommigen riepen: “Aso-san, drink er dan één waar iedereen bij is!”
In feite kunnen de meeste radioactieve elementen in nucleair afvalwater worden gefilterd, maar sommige zijn moeilijk te verwerken, zoals koolstof-14. De radioactiviteit daarvan kan 5.730 jaar aanhouden. Zodra het in zee wordt geloosd, zal het nog duizenden jaren lang schade toebrengen aan de mens. Potentieel giftig. Bovendien kan tritium, een radioactief element, niet alleen cellen doden, maar ook genetische mutaties veroorzaken en leiden tot biologische misvormingen. Daarom is het optreden van mutaties bij zeedieren geenszins sensationeel, en zelfs het verschijnen van een echte Godzilla is niet ongebruikelijk.
Als mensen worden blootgesteld aan nucleaire straling, kunnen cellen zich niet meer normaal delen en vermenigvuldigen, neemt het aantal witte bloedcellen sterk af en verliest het menselijk lichaam zijn weerstand. Dit betekent dat kleine wondjes niet kunnen genezen, maar steeds groter worden totdat de huid afvalt, bloed en lichaamsvloeistoffen eruit sijpelen, en de persoon tijdens het hele proces bij bewustzijn blijft! Dit is nog maar het gevolg van blootstelling aan radioactief materiaal, laat staan het drinken van “dat water”! Als Japan dit doet, zal het door de hele mensheid worden geboycot!
Vandaag is het de 52e Werelddag van de Aarde. Het beschermen van de aarde, het milieu en de oceanen is een onontkoombare verantwoordelijkheid van de mensheid. Het beschermen van Moeder Aarde is niet alleen een kwestie van “woorden”, maar ook van “daden”. Dus wat kunnen we doen als het gaat om nucleair afvalwater dat in zee terechtkomt – een ongekende crisis?
Ik heb hier ook over nagedacht. Als Japan daadwerkelijk nucleair afvalwater in de oceaan loost, kunnen we gebruikmaken van Internet of Things-technologie om draadloze gegevensoverdracht mogelijk te maken voor het monitoren van de oceaan.
Hoe kan het internet der dingen worden ingezet om het mariene milieu te monitoren?
Bij de monitoring van de oceanen kunnen de instrumenten, afhankelijk van het draagmiddel, worden onderverdeeld in mariene instrumenten, onderwaterinstrumenten, boei-instrumenten, instrumenten voor kuststations, instrumenten voor vliegtuigen en satellietinstrumenten. Deze instrumenten omvatten onder meer instrumenten voor het meten van de oceaantemperatuur, het zoutgehalte, de golven en de stroming.
We kunnen meetinstrumenten voor radioactieve elementen zoals tritium, cesium-134, cesium-137, jodium-129, strontium-90, kobalt-60 en andere radioactieve elementen in zee plaatsen om bronnen van verontreiniging te monitoren. Vanwege de bijzondere omstandigheden in de oceaan kunnen gegevens alleen via draadloze communicatietechnologie worden verzonden. Daarom moeten de gegevens, nadat het meetinstrument ze heeft gemeten, op afstand naar het datacentrum worden verzonden.
Nadat diverse meetinstrumenten via UART gegevens naar het draadloze communicatieapparaat E22 hebben verzonden, stuurt de E22-A de gegevens via een nieuwe generatie LoRa-spread-spectrumtechnologie door naar de E22-B, die zich op ongeveer 10 km afstand bevindt. Als de afstand te groot is, kunt u het vermogen verhogen of een relaisapparaat toevoegen; E22-B verzendt de gegevens via UART naar het datacentrum. Nadat de gegevens zijn verwerkt, kunnen ze in realtime in het bewakingscentrum worden weergegeven via intuïtieve methoden zoals grafieken, verandercurves, kaarten, enz., zodat datapersoneel deze kan bekijken en vroegtijdige waarschuwingen kan geven.
Overzicht van functies
De draadloze communicatieapparatuur die in dit geval wordt gebruikt, bestaat uit producten uit de Ebyte E22-S1C-serie, die tal van voordelen bieden, zoals een groot zendbereik, stabiele gegevensoverdracht en een laag stroomverbruik.
Groot zendbereik: De producten uit de E22-S1C-serie maken gebruik van een nieuwe generatie LoRa-spread-spectrumtechnologie, met een groter zendbereik (22 dBm: 5,5 km; 30 dBm: 10 km), een lager stroomverbruik (2 µA) en een kleiner formaat.
Gegevens zijn stabieler: Op basis van de nieuwe LoRa-spreadspectrumtechnologie is niet alleen de transmissieafstand enorm vergroot, maar is ook het vermogen tegen interferentie meer dan verdubbeld, waardoor de stabiliteit van de gegevens wordt gegarandeerd.
Lager stroomverbruik: de LoRa-module uit de E22-S1C-serie heeft een slaapstroom van slechts 2 µA en ondersteunt bovendien de ‘air wake-up’-functie.
Voordelen
Lage kosten: een stabiel draadloos communicatienetwerk realiseren tegen lagere kosten;
Het netwerk is eenvoudig en handig: er is slechts een eenvoudig netwerk nodig om de toepassing te implementeren en het netwerk is flexibeler;
Laag stroomverbruik: de stroom in de slaapstand bedraagt slechts 2 µA, en het apparaat ondersteunt ook draadloos ontwaken, wat de toepassing gebruiksvriendelijker maakt;
Aanpasbaar: Bepaalde functies kunnen worden aangepast en ontwikkeld op basis van de daadwerkelijke behoeften van klanten;
Uitgebreid frequentiebereik: ondersteunt de frequentiebanden 410,125–493,125 MHz en 850,125–930,125 MHz. Trefwoorden: 4-kanaals analoge acquisitiemodule
